الاسم من علماء قزوين جمع آخر ذكرهم صاحب التدوين ؛ پس بترجمهء سه نفر از ايشان پرداخته است . نگارنده گويد : تنبيه بر دو امر در اينجا لازم است . 1 - اينكه فرموده : « من علماء اواخر المائة الرابعة او اوائل الخامسة » از اشتباهات عجيبه است زيرا شيخ عبد الجليل از علماى قرن سادس است چنان كه تفصيلا معلوم شد . 2 - اينكه فرموده : « و الظاهر انه أخو الحسين بن أبى الحسين الذي مر ذكره » استظهار او صحيح است بدليل آنچه در سابق ياد شد ( رجوع شود بص 12 ) و مدعاى مذكور مقطوع به است . محدث نورى ( ره ) در فائده سوم از خاتمهء مستدرك ضمن ترجمهء ابو - عبد اللّه جعفر بن محمد بن احمد بن العباس الدوريستى گفته ( ص 480 ) : « و فى مجالس القاضى نقلا عن الشيخ الجليل عبد الجليل بن محمد القزوينى فى بعض رسائله فى الامامة عند ذكر هذا الشيخ أنه كان مشهورا فى جميع الفنون مصنفا كثير الرواية من اكابر هذه الطائفة و علمائهم معظما فى الغاية عند نظام الملك الوزير و كان يذهب فى كل اسبوعين مرة من الرى الى قرية دوريست و هى على فرسخين من الرى لسماع ما كان يريده من بركات انفاسه و يرجع ، ثم قال : و هو من بيت جليل تحلوا بحليتى العلم و الامامة عن قديم الزمان » . نگارنده گويد : گويا محدث نامبرده اين عبارت را از صاحب روضات اخذ كرده است و ما در سابق باشتباهات واقعه در آن اشاره كرديم ( رجوع شود به ص 9 همين مقدمه ) و اما آنچه در دو مورد ديگر كتاب مستدرك از علماى موسوم به عبد الجليل نام برده است ( ص 486 ) و ( ص 500 ) ربطى بشيخ عبد الجليل مؤلف كتاب نقض ندارد هر كه طالب باشد به آن دو صفحه مراجعه فرمايد . برخى از فوائد تاريخى و جغرافيائى مربوط برى چنان كه در سابق وعده كرده‌ايم ( ص 59 همين مقدمه ) بعضى از فوائد تاريخى و جغرافيائى مستنبط و مستخرج از كتاب شريف نقض را براى نمونه با بيانات لازم و تحقيقات كافى در اينجا درج ميكنيم تا خوانندگان محترم بحقيقت اين مطلب پى ببرند و نفاست كتاب از جهت مذكور معلوم شود پس به يارى خدا ميگوئيم : سيد سند جليل و شهيد سعيد نبيل قاضى نور الله شوشترى - طيب الله مضجعه - در كتاب شريف مجالس المؤمنين ( مجلس اول ؛ ورق 19 نسخهء مطبوعه در طهران بسال 1268 هجرى قمرى ) تحت عنوان « رى » گفته : « صاحب معجم گويد : كه رى بفتح اول و تشديد ثانى مدينه‌ايست مشهور از امهات بلاد و اعلام مدينهاى عالم است و من به شهر رى رسيده‌ام و آنجا را ديده‌ام و آن